Załoga G - magazyn internetowy

"To nowa era, to czas ludzi cienia. Korupcja drąży dzieło zniszczenia, terror jak kula, gwałci, rozdziera. Ludzie bez twarzy, głosu, sumienia. System wyzysku, kastracja duszy, fałszywy Bóg, ten któremu służysz. To nowa era, to czas ludzi cienia."

Nie wiem jak, ani dlaczego, ale zjawisko Swet Noise, przed rokiem 2002, było dla mnie zawsze obce. Nigdy jakoś nie trafiłem na najkrótszy fragment teledysku w TV, ich płyty były gdzieś zawsze z tyłu, że aż niewidoczne, na sklepowych półkach i nigdy nie spotkałem się z żadnym fanem tej, przecież zasłużonej, kapeli. Aż zeszłego roku, wielki bum na Sweet Noise. Oczywiście głównie za sprawą singlowego utworu, "Dzisiaj mnie kochasz, jutro nienawidzisz", zaśpiewanego wraz z Anną Marią Jopek. Usłyszałem kiedyś jedynie krótki fragment tej piosenki i już wiedziałem, że to nie jest jedna z wielu produkcji, że to może być dobra płyta. Później upewniłem się w tym przekonaniu po kolejnym teledysku, do utworu "Nie było". I po pewnych przeciwnościach losu, z lekkim opóźnieniem, płyta należała do mnie. Szybkie przejrzenie książeczki, wkładki. Zaskoczenie podziękowaniami dla Michała Wiśniewskiego (tak, to ten użyczył zespołowi swoje studio), a za chwilę trafne spostrzeżenie, iż należałoby posłuchać płyty.

Zaczyna się od intro, zatytułowanego "System". I już, w jakże krótkim fragmencie (niecała minuta), ujawnia się charakter płyty. Mamy mocny bit i sporo elektronicznych smaczków w tle. Na pierwszym planie skandująco-mówiący wokal Glacy. Dalej kawałek "N.U.E.R.H.A", który ukazuje skłonność gitarzysty do grania typowo industrialnych riffów: mocnych, ciężkich, ale nie zadziornych, trochę transowych partii. Fabularnie drugi kawałek wprowadza w klimat całej płyty, nakreśla świat sprzedany w imię bzdurnych idei. Pod trzecim numerem znajduje się kompozycja "Jesteś?", bezpośredni, wulgarny wyraz gniewu względem jakiejś kobiety. Wspaniała zapowiedź do kolejnego utworu, wybitnej melodii: "Dzisiaj mnie kochasz, jutro nienawidzisz". Singlowy numer zaśpiewany z Anną Marią Jopek. I choć to bardzo subiektywna ocena, jest to dla mnie najlepszy polski utwór roku 2002. Przeszywający monolog bólu, samotności i opuszczenia. W sposób genialny budowane napięcie, każde słowo, każdy dźwięk mają tutaj sens. Piękne momenty wejścia gitar i ten patetyczny głos Jopek w tle, podbijający efekt piękna, aż do punktu kulminacyjnego, kiedy wokalista ze słabości i smutku, wchodzi w furię i gniew. Dzieło.

Piąte jest "Nie było", bardzo... hmmm.. skoczny i ciekawy utwór, z fajnymi skreczami, nadającymi dynamiki. Utwór znany z telewizji. Następna jest piosenka pt. "Skurwiel". Bardzo mocny przekaz, spora prowokacja ze strony zespołu. Uwierzcie, że brzmi znacznie dosadniej, niż "fuckujące", zachodnie zespoły. "Patrz" to utwór w konwencji swoistej improwizacji słownej, bez typowych zwrotek i refrenów, jedynie gorzki w swojej wymowie potok (lecz zdecydowanie sensowny) słów. Po trzech kolejnych kompozycjach, następuje kolejna wybitna. "W tobie", gdzie doskonale słychać świetny charakter głosu Glacy. Dwunasty jest "Ostatni dzień", z pulsującą gitarą i wspaniale wieńczącym utwór wersami: "Tylko ty, tylko ty jesteś, tylko ty. Ich cały świat, spada nam na głowy, cały świat".

: do góry :